(ایکوزاپنتانوئیک اسید) به دلیل خواص ضدالتهابی قوی خود شناخته شده است. این اسید چرب با کاهش تولید مولکول‌های التهابی مانند پروستاگلاندین‌ها و لکوترین‌ها، که در پاسخ‌های التهابی بدن نقش دارند، می‌تواند التهاب مزمن را کاهش دهد. این خاصیت برای مدیریت بیماری‌هایی مانند آرتریت روماتوئید، که با التهاب مفاصل همراه است، بسیار مفید است.
در این بیماری، EPA می‌تواند به کاهش درد، تورم، و سفتی مفاصل کمک کند و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد. همچنین، در بیماری‌هایی مانند آسم، که التهاب راه‌های هوایی باعث تنگی نفس می‌شود، EPA با کاهش پاسخ‌های التهابی، تنفس را تسهیل می‌کند.
علاوه بر این، EPA در سلامت قلب و عروق نقش کلیدی دارد. این اسید چرب با کاهش سطح تری‌گلیسیرید خون، که یکی از عوامل خطر بیماری‌های قلبی است، به بهبود پروفایل لیپیدی کمک می‌کند. همچنین، با کاهش تولید کلسترول LDL (بد) و جلوگیری از اکسیداسیون آن، خطر تشکیل پلاک‌های آترواسکلروتیک در دیواره عروق را کاهش می‌دهد. این خاصیت به بهبود جریان خون و کاهش فشار خون نیز کمک می‌کند که هر دو برای پیشگیری از حملات قلبی و سکته مغزی حیاتی هستند.
DHA (دوکوزاهگزانوئیک اسید)، از سوی دیگر، نقش مهمی در سلامت سیستم عصبی و مغز ایفا می‌کند. DHA به‌عنوان یک جزء اصلی در ساختار غشای سلول‌های مغزی و شبکیه چشم شناخته می‌شود و برای حفظ سلامت نورون‌ها و بهبود ارتباط بین آن‌ها ضروری است.
هم‌افزایی EPA و DHA در تنظیم فشار خون و بهبود پروفایل لیپیدی خون نیز قابل‌توجه است. در حالی که EPA بیشتر بر کاهش تری‌گلیسیرید و التهاب متمرکز است، DHA با بهبود انعطاف‌پذیری عروق و کاهش تجمع پلاک، به سلامت سیستم گردش خون کمک می‌کند. این دو اسید چرب با هم، خطر تشکیل پلاک‌های آترواسکلروتیک را کاهش می‌دهند که می‌تواند از انسداد عروق و بیماری‌هایی مانند سکته مغزی پیشگیری کند.در نهایت، EPA و DHA با تقویت سیستم ایمنی، بدن را در برابر عفونت‌ها مقاوم‌تر می‌کنند. این اسیدهای چرب با تنظیم پاسخ‌های ایمنی و کاهش التهاب بیش‌ازحد، از سیستم ایمنی در برابر واکنش‌های نامناسب محافظت می‌کنند، که این امر به‌ویژه در بیماری‌های خودایمنی اهمیت دارد.
