موارد مصرف مکمل ال کارنیتین
- کمک به اکسیداسیون اسیدهای چرب (انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری جهت بتا اکسیداسیون به عنوان منبع انرژی) و چربی سوزی
- کمک به درمان بیمار یهای کبدی و کرامپ عضلانی در بزرگسالان تحت همودیالیز(به دلیل تخلیه بافتی کارنیتین در این افراد)
- جلوگیری از کوفتگی عضلانی پس از تمرین شدید
- تاخیر در بروز خستگی در ورز شهای هوازی
- کمک به درمان چاقی و کبد چرب
- کمک به افزایش باروری در آقایان
- بهبود عملکرد قلب
کارنیتین و حساسیت به انسولین
کارنیتین می تواند حساسیت به انسولین در بیماران دیابتی مقاوم به انسولین و عملکرد واسطه های گلوکز را بهبود دهد، بنابراین باعث افزایش اکسیداسیون گلوکز در بافتها و کاهش غلظت لاکتات پلاسما می شود. در مطالعه دیگری همزمان با دریافت کارنیتین، غلظت انسولین هم (از طریق تزریق انسولین یا دریافت مقادیر بالای کربوهیدرات) افزایش داده شد که این امر منجر به افزایش کارنیتین عضلانی، کاهش تجزیه گلیکوژن عضلات و بنابراین افزایش متابولیسم چربی گردید.
در مطالعه ای بر روی ورزشکاران، به یک گروه ٨٠ گرم کربوهیدرات و به گروه دیگر ٨٠ گرم کربوهیدرات به اضافه ٢ گرم کارنیتین در روز به مدت ٢۴ هفته داده شد. مشاهده شد که در طی ورزش با Vo2max تجزیه گلیکوژن در گروه دریافت کننده کارنیتین کاهش یافته بود .
ال کارنیتین و آسیب های عضلانی
کارنیتین اثر محافظتی بر سلول های خونی به ویژه پلاکتها دارد. از آنجا که پلاکتها در درمان زخم ها موثر هستند، بنابراین میتوان اثر محافظتی ال‑کارنیتین را بر آسیبهای عضلانی ناشی از ورزش مورد توجه قرار داد.